Bij veel overnames in de flexbranche draait veel om de financiering. Niet elke koper heeft bij het tekenen al het eigen geld klaarstaan dat nodig is. Dan helpt een equity bridge. Dat is een tijdelijke lening die het gat overbrugt: van het moment van de deal tot het moment waarop het eigen geld van de koper er echt is. Kopers gebruiken dit steeds vaker. Vooral bij private equity, investeringsfondsen die bedrijven kopen. En bij buy-and-build: een groep bouwen door meerdere bedrijven op te kopen.
Een equity bridge is dus een korte lening. Die komt van een financier, vaak een gespecialiseerde verstrekker of een investeringsfonds. De koper lost de lening meestal af zodra het eigen geld echt wordt gestort. Bijvoorbeeld na een kapitaalronde, of als mede-investeerders hun toezegging nakomen. De lening loopt enkele weken tot enkele maanden. De rente is hoger dan bij een gewone banklening, omdat het risico hoger is.
Wat betekent dit voor jou als verkoper? Vooral dat het sneller kan gaan. Met een bridge hoeft de koper niet te wachten tot al zijn geld definitief rond is. De deal kan dus eerder dicht. Dat is een voordeel voor jou: je hebt sneller zekerheid over de verkoop en over je opbrengst.
Er zit ook een risico aan. Komt de definitieve financiering niet rond, dan kan de koper de bridge niet aflossen. Dan ontstaat er een probleem. Kijk daarom goed hoe de koper zijn aankoop betaalt. Doe dat tijdens de due diligence, de fase waarin alles grondig wordt onderzocht. Een ervaren M&A-adviseur helpt je daarbij. Hij leest de financieringsbrieven kritisch: de brieven waarin financiers hun geld toezeggen. En hij zorgt dat er voldoende zekerheden zijn gesteld.
In de praktijk zien we equity bridges regelmatig bij deals in de flexbranche. Vooral als private equity-partijen in korte tijd meerdere bedrijven willen kopen. Met een bridge kunnen ze snel handelen, in een markt waar veel kopers rondlopen. Snappen koper en verkoper allebei hoe het werkt, dan verloopt de deal soepeler en zekerder.
De andere equity bridge: van ondernemingswaarde naar wat jij ontvangt.
In gesprekken over een verkoop betekent "equity bridge" vaak iets anders: de rekensom van de ondernemingswaarde naar het bedrag dat op jouw rekening komt. Dat is de brug die elke verkoper moet kennen, want het verschil kan groot zijn.
Een koper rekent eerst de ondernemingswaarde uit: je genormaliseerde EBITDA maal een multiple. EBITDA is ruwweg wat je bedrijf per jaar verdient met zijn gewone werk. Genormaliseerd betekent: zonder eenmalige posten en zonder posten die bij jou als eigenaar horen. De multiple is het aantal keer die winst dat de koper betaalt. Maakt je uitzendbureau €500.000 genormaliseerde EBITDA en biedt de koper 5x, dan is de ondernemingswaarde €2,5 miljoen. Dat is de prijs voor het bedrijf zonder kas en zonder schulden. Daarna volgt de brug:
- Plus de kas en vrije middelen die in de bv zitten en niet nodig zijn voor de bedrijfsvoering.
- Min de schulden, zoals bankleningen, leasing en andere posten die op een lening lijken.
- Plus of min de werkkapitaalcorrectie. Werkkapitaal is het geld dat vastzit in je lopende zaken, zoals facturen die klanten nog moeten betalen. Koper en verkoper spreken af hoeveel werkkapitaal normaal in de zaak zit. Zit er bij de overdracht meer in, dan krijg je het verschil. Zit er minder in, dan gaat het van de prijs af.
Wat overblijft is de aandelenwaarde: wat de koper jou betaalt voor je aandelen. In de flex is vooral het werkkapitaal een onderhandeling op zich. Je betaalt de lonen namelijk voordat je klant jouw factuur betaalt. Spreek je een te hoog normaal niveau af, dan kost dat je direct geld.
Wil je weten hoe de hele som voor jouw bedrijf uitvalt? Lees wat is mijn uitzendbureau waard, of doe de gratis waardecheck: die laat de opbouw van ondernemingswaarde naar je bandbreedte direct zien.